Psychologia rozwoju

W niniejszym artykule opisano etapy rozwoju dzieci i młodzieży.

Rozwój emocjonalny / moralny

Dziecko jest zadowolone, gdy wszystkie jego podstawowe potrzeby są zaspokojone i wszystko jest w porządku.
Płacze, gdy nie czuje się dobrze.

Dziecko postrzega świat bardziej poprzez uczucia niż słowa. Jego wrażliwość emocjonalna jest bardzo wyraźna.
Dąży do samodzielności: wykazuje przedsiębiorczość, czerpie radość z aktywności fizycznej, utrzymuje luźne kontakty z rówieśnikami, uznaje zasady i porządek (zorientowane na autorytet), ma pozytywny stosunek do rodziców i opiekunów
Jest dumne ze swoich osiągnięć.

Dziecko ma pozytywne nastawienie do życia, łatwo się entuzjazmuje i jest otwarte na nowości.
Jest coraz bardziej świadome swoich uczuć i uczy się je wyrażać słowami.
Rozwija umiejętność wczuwania się w sytuację innej osoby.
Rozwija się w nim wyraźne poczucie prawdy i sprawiedliwości.
Pojawia się potrzeba akceptacji i uznania ze strony rówieśników oraz opiekunów.
Następuje identyfikacja z własną płcią i zachowaniami zgodnymi z rolą płciową.
Występuje w nim żądza przygód.

Nastolatek przeżywa okres intensywnych uczuć i emocji.
Uczucia są niestabilne i często biorą górę nad rozumem i wolą.
Nie chce już być traktowany jak dziecko.
Chce poznać granice swojego ciała. Doświadczenia zmysłowe są przeżywane z wielką intensywnością.
Następuje proces autorefleksji (poszukiwanie własnej tożsamości).
Na zewnątrz często zachowuje się szorstko i odpychająco, ale w głębi duszy odczuwa ogromną tęsknotę za akceptacją i zrozumieniem.
Powstają grupy rówieśnicze.

Rozwój poznawczy

potrafią wyciągać logiczne wnioski
dostrzega powiązania
krytycznie analizuje
Umiejętność samokrytyki
Skłonność do postrzegania świata w kategoriach czarno-białych
Prawda jest tym, co sam uznaję za prawdę. Chcę sam doświadczyć / zweryfikować prawdę.

Wszystko, czego dziecko doświadcza wraz z rodzicami i poprzez nich, przekłada się na podstawowe doświadczenia religijne. Bez zastanowienia przejmuje ono formę i treść ich wiary.
Dziecko nieuchronnie tworzy sobie wyobrażenie o Bogu na podstawie własnych doświadczeń zmysłowych i emocjonalnych.

Poczucie winy nie jest jeszcze wyraźnie rozwinięte
wyraźne pojęcie dobra i zła – wyrzuty sumienia
Zainteresowanie niebem, aniołami, wiecznością, narodzinami...
Cuda Jezusa i bajki mogą współistnieć
Należy zachować ostrożność przy używaniu języka obrazowego, ponieważ dzieci traktują go dosłownie
Dziecko nie wątpi w istnienie Boga

Umiejętność zrozumienia Bożej miłości i przebaczenia – możliwość podjęcia świadomej decyzji na rzecz Jezusa
Preferują prawdziwe historie – identyfikują się z bohaterem
Należy zachować ostrożność w przypadku opowieści o cudach
Często dziecko dzieli swoje życie na sferę religijną i codzienną.

często przeżywają kryzys wiary, zwłaszcza ci wychowani w wierze: Czy jestem taki, bo tak mnie wychowano, czy też sam chcę taki być i odpowiednio kształtować swoje życie?
częściowe przejmowanie wartości i wzorców zachowań od rodziców / wychowawców