Spokojna gra terenowa dla wszystkich – temat:
Niesienie Bożego światła w świat
Artykuł ten pochodzi z czasopisma „Forum”.
Zabawa na świeżym powietrzu
Spędzanie czasu na świeżym powietrzu ma wiele aspektów. Działalność duszpasterska wśród dzieci nie ogranicza się jedynie do „działalności na świeżym powietrzu” w sensie misyjnym, ale ma również bardzo praktyczny wymiar. Lato to czas na gry na świeżym powietrzu. Ta gra łączy w sobie oba te aspekty. Inspiracją dla niej był fragment z Listu do Filipian 2,15: „Bądźcie wzorowymi dziećmi Bożymi pośród pokolenia przewrotnego i zdeprawowanego, wśród którego świecicie jak gwiazdy na świecie”. Jest to doskonała ilustracja do rozważania. Rozważanie może skupiać się na fragmencie dotyczącym „światła”. Gra sprawdza się jednak równie dobrze w połączeniu z takimi tematami, jak „bycie wzorem do naśladowania”, „wyznawanie Jezusa” czy „kroczenie z Bogiem”.
Koncepcja gry
Celem gry jest przeniesienie jak największej liczby świeczek podgrzewających z centralnego punktu do własnego miasta. Zwycięzcą zostaje pierwszy gracz, który zgromadzi w swoim mieście określoną liczbę świeczek. Liczba ta jest ogłaszana z wyprzedzeniem przez prowadzącego grę. Drużyna składa się z co najmniej czterech nosicieli świeczek i jednego łowcy świeczek. Nosiciele świeczek mają żółtą kartę, a łowcy – czarną. Każda drużyna ma swoje miasto. Miasta są rozmieszczone w równych odległościach od centrum.
Niosący światło…
Zadaniem nosicieli pochodni jest przeniesienie „Liechtli” z centrum do własnego miasta. Można również odebrać światło z dowolnej innej miejscowości. Wszędzie obowiązuje ta sama procedura: nosiciel światła okazuje swoją żółtą kartę i w zamian otrzymuje płonący płomień. Jeśli płomień zgaśnie, światło należy ponownie zapalić w centrum. Nosiciele światła nie mogą wyrządzać sobie krzywdy – na przykład zdmuchując świeczki lub goniąc się nawzajem.
…oraz Łowcy Światła
Podczas gdy głównym zadaniem Nosicieli Światła jest działanie w sposób bardzo pokojowy, Łowcy Światła wprowadzają do gry element emocji. Mogą oni zatrzymać przeciwników za pomocą uścisku dłoni. Ale uwaga! Wszyscy nosiciele z zapaloną świecą oraz ci znajdujący się w dowolnym mieście lub w centrum są chronieni. Schwytany nosiciel musi oddać swoją żółtą kartę oraz, jeśli to dotyczy, zgaszoną świecę. Następnie zostaje zabrany do niewoli – do miasta łowcy. Bez swojej karty nie może otrzymać nowego światła.
Uwalnianie więźniów
Łowcy Światła mogą teraz wykorzystać zdobytą kartę, aby uwolnić swoich Nosicieli Światła z niewoli w innych miastach. Po uwolnieniu Nosiciele Światła mogą natychmiast wynieść z miasta płonącą świecę (o ile są one dostępne).
Łowca może albo oddać zebrane przez siebie niezapalone świece bezpośrednio w centrum, albo przekazać je Nosicielowi Światła, który nie posiada świecy, a ten może następnie ponownie zapalić ją w centrum.
Rozgrywka
Docelowa liczba świec powinna wynosić od półtorej do dwukrotności liczebności drużyny. Dzięki temu żadna drużyna nie będzie w stanie zebrać wszystkich świec za pierwszym podejściem.
Przykład: Cztery drużyny, każda licząca siedmiu graczy, muszą osiągnąć docelową liczbę 10–12 świec w swoim mieście. Jednak w centrum rozłożonych jest tylko około 35–40 świec. Oznacza to, że nie każda drużyna może zebrać wszystkie 12 świec z centrum. Dlatego od samego początku wszyscy muszą być przygotowani na „kradzież” świec – co może znacznie wydłużyć rozgrywkę.
Koniec
Gdy pierwsza drużyna zapali wszystkie 10 świeczek, rozlega się gwizdek. Jeśli gra była bardzo krótka, można rozegrać kolejną rundę. Być może należy zmienić zasady, przegrupować drużyny lub prowadzący grę może udzielić wskazówek strategicznych.
Gdy rywalizują ze sobą drużyny o równym poziomie, gra może trwać dość długo już od samego początku. W takim przypadku należy albo zmniejszyć docelową liczbę świeczek, albo przerwać grę po upływie określonego czasu.
Wskazówki
W przypadku dzieci świeczki typu tea light należy umieścić w niskich kubeczkach. Nawet lekki wiatr może znacznie utrudnić przenoszenie świeczek. Ponadto aluminiowe kubeczki, w których znajdują się świeczki, bardzo się nagrzewają.
Podczas pracy z dziećmi w każdym mieście powinien być również lider, który pełni kilka funkcji nadzorczych:
- Czy niosą wyłącznie zapalone świeczki?
- Czy „nosiciele światła”, którzy stoją w miejscu, pokazują swoje żółte kartki?
- Pilnowanie jeńców
- Powiadom prowadzących grę, gdy tylko zostanie osiągnięta liczba docelowa
Jeśli w każdym mieście płonie również mały ogień, niewola staje się bardziej znośna. Lider może również śpiewać piosenki z tymi dziećmi – tak jak niegdyś robili to Paweł i Sylas w więzieniu...
Gra toczy się spokojnie. Ze względu na transport świec gracze muszą poruszać się powoli. Emocje pojawiają się dopiero wtedy, gdy w ruchu są osoby bez świec i pojawiają się łowcy.
Fakty
Cel:Zapalić 10świec w swoim mieście.
Liczba graczy:20 lub więcej osóbpodzielonych na 4 grupy.
Czas: zmierzch/noc
Miejsce: laslub teren o ograniczonej widoczności; obszar o wymiarach około 200 x 200 m bez niebezpiecznych miejsc (jeśli takie występują, należy je natychmiast odgrodzić).
Uwaga specjalna:
Tylko prowadzący grę mają latarki.
W lesie w okresie suszy zaleca się zachowanie ostrożności!
Potrzebne materiały
W zależności od liczby graczy:
- 50 podgrzewaczy z aluminiowymi kubeczkami
- 50 kubeczków po jogurcie
- 1 latarka na drużynę (lub małe ognisko)
- Żółte i czarne kartki (w zależności od liczby graczy)
Dla prowadzącego grę:
- Zapalniczka
- 500 m taśmy ostrzegawczej
- Latarki
- Gwizdek
Przygotowanie
- Rozpoznanie terenu
- Wytnij karty
- Odgrodź niebezpieczne obszary (i poinformuj o tym graczy)
- Oznaczcie miasta
- Zapal pochodnie lub rozpal ognisko (można to zrobić razem z dziećmi)
- Oznacz centrum
- Zapal małe świeczki i umieść je w kubeczkach
- Przygotuj instrukcje do gry (np. naszkicuj je na tablicy flipchart)
Spokojne zakończenie
Spokojna atmosfera gry sprawia, że jest to idealny moment na refleksyjne zakończenie. Może warto przeczytać na koniec fragment Biblii? Wrócić do domu w ciszy z pochodniami? Zaśpiewać kilka piosenek przy ognisku? Ten wieczór na długo pozostanie w pamięci całej grupy.
- Treść i zdjęcie: Forum Kind , nr 2/02, strony 25–26. © Copyright www.forum-kind.ch
- Autor:Giancarlo Voellmy
- Zaloguj lub zarejestruj się aby dodawać komentarze