Het bos als leefgebied verkennen 1

Ingediend door Irmgard
on
0
No votes

Zintuiglijke ervaringen - Speelplezier

Zintuiglijke ervaringen – speelsheid

Hiervoor trekken we onze schoenen en sokken uit en binden we een doek voor onze ogen. We proberen blindelings in een rij te gaan staan en de persoon die voor ons staat van achteren bij de schouders vast te pakken. Als een 'rups' op blote voeten lopen we nu een stukje door het bos. Alleen de persoon vooraan, oftewel het kopstuk van de rups, houdt zijn ogen open. Hoewel we niets zien, leren we op deze manier waarschijnlijk heel wat meer over de verschillende texturen van de grond dan wanneer we onze ogen open zouden hebben.

Aanvulling

Om ook in deze zintuiglijke ervaring ruimte te bieden voor speelsheid, kan de volgende situatie worden gecreëerd: de roerloze ‘rups’ staat vanwege zijn omvang enigszins wankel op zijn benen. Op een teken van de persoon vooraan gaat de hele „rups“ langzaam op zijn rechterzij liggen. De „rupsleden“ rollen opzij en proberen vervolgens weer op te staan. Natuurlijk moeten ze proberen elkaar niet los te laten. Dit lukt echter nauwelijks en er ontstaat een hopeloze verwarring totdat de blinde ‘rupsleden’ weer een hele ‘rups’ hebben gevormd. Dit omrollen kan tijdens de tocht meerdere keren gebeuren.

Conclusie

De afzonderlijke rupsleden maken zich los van elkaar en elk groepslid dwaalt nu blindelings op handen en voeten in een willekeurige richting. Met hun handen voor zich tasten ze hun omgeving af.

Na een bepaalde tijd laat de leider met regelmatige tussenpozen een geluidssignaal klinken (bijvoorbeeld door op een triangel te slaan). Met behulp van het geproduceerde geluid probeert iedereen terug te keren naar het midden. De ‘rups’ komt weer bij elkaar en dwaalt terug naar het startpunt. Daar mogen de blinddoeken worden afgedaan en samen schetsen we een beeld van de plek die we blindelings met onze handen hebben betast.

Elk groepslid probeert nu eerst in zijn eentje de betreffende plek weer te vinden. Degenen die denken de juiste plek te hebben gevonden, laten dat niet merken en keren terug naar het startpunt. De ene na de andere korte tocht naar de veronderstelde plek wordt door de afzonderlijke groepsleden georganiseerd. Pas aan het einde wordt de echte plek bekendgemaakt.

Een wandeling in het bos als verkenningsopdracht

(Zie PDF-bestand voor details)

Bronvermelding:

Inhoud: Klemens Niederberger in samenwerking met CH WALDWOCHEN in de Zwitserse kinder- en jeugdverenigingen, 1990?

Onder auspiciën van:
- Bondsraadslid Flavio Cotti, FDHA
- Conferentie van directeuren van bosbouw (FDK)
- Conferentie van onderwijsdirecteuren (EDK)

Initiatiefnemers:
- Zwitsers Centrum voor Milieu-educatie (SZU)
- Wereld Natuur Fonds (WWF)
- Zwitserse Bond voor Natuurbehoud (SBN)
- Federaal Bureau voor Milieu, Bos en Landschap (BUWAL)
- Federaal Onderzoeksinstituut voor Bos, Sneeuw en Landschap (WSL)
- Centraal Bureau voor Bosbouw (FZ)
- Vereniging van Zwitserse bosbouwers (VSF/ASF)
- Zwitserse Werkgemeenschap van Jeugdverenigingen (SAJV)
- Overkoepelende organisatie van leraren en leraressen in Zwitserland (LCH)
- Forum van Zwitserse Ouderorganisaties (FSEO)

copyright: CH Forest Weeks, Zofingen

Foto's: Klemens Niederberger, Peter Frey, Philippe Pomont en anderen