Toezeggingen – De sleutels tot perfectie

Ingediend door Irmgard
on
0
No votes

Het team profiteert van de sterke punten van elk individu.

De sleutels tot perfectie

Een team is pas top als het profiteert van de sterke punten van elk individu. Maar wat betekent dat in de praktijk? Bertrand Théraulaz, volleybalcoach en coördinator van de Franstalige trainersopleiding van Swiss Olympic, weet hoe het moet. Het draait om inzet.  

„Om erachter te komen wie wat en hoe voor het team kan betekenen, is een teamproject nodig.“ Als voormalig topcoach in het volleybal – aan de zijde van Georges-André Carrel – weet Bertrand Théraulaz waar hij het over heeft. Het niveau van het team speelt daarbij geen rol: de spelers, de begeleiders, het bestuur en andere betrokkenen moeten een gezamenlijke visie hebben. „Om een team succesvol te laten functioneren, moet je de tijd nemen om gemeenschappelijke waarden te ontdekken. Te vaak maakt men zich eerst zorgen over de omgeving en de beschikbare middelen. Als er dan een probleem opduikt, zoals bijvoorbeeld onvoldoende resultaten, zijn de redenen niet te verklaren en zoekt iedereen de fout bij de ander.“  

Een kompas voor het team
De trainingsomstandigheden – trainingen, beschikbare trainers, materiaal enzovoort – verschillen per team. Er is dus geen pasklaar recept. Maar als het lukt om het gedrag van de spelers en hun verschillende persoonlijkheden in dienst te stellen van gemeenschappelijke waarden, zijn er al belangrijke stappen gezet op weg naar succes.

Volgens Bertrand Théraulaz heeft het zoeken naar en vinden van gemeenschappelijke waarden de hoogste prioriteit. Waarden waarvoor spelers – en hun hele omgeving – willen strijden. Hoe abstract het ook klinkt: het „virtuele“ moet eerst worden geconstrueerd (zie afb. 1).  Het is echter bekend dat begrippen op verschillende manieren worden geïnterpreteerd. Ze moeten daarom worden verzameld, besproken en gesorteerd om voor het team of de club een intern kompas te worden. Iedereen moet er te allen tijde op kunnen terugvallen om te bepalen of hij met zijn houding of prestaties de gemeenschappelijke waarden ondersteunt of niet.

Fig. 1: Het zoeken naar en vinden van gemeenschappelijke waarden

Sport als missie
Zodra het team gemeenschappelijke waarden heeft gevonden, moet het duidelijkheid krijgen over zijn taak, zijn bestaansreden, de resultaten die het wil behalen en zijn doelstellingen. „Als concreet voorbeeld noem ik de taak die het Zwitserse nationale herenvolleybalteam – dat sinds dit jaar weer actief meedoet – zich heeft gesteld. Voor hen geldt enerzijds dat ze het publiek moeten laten zien dat ze er weer helemaal bij zijn, en anderzijds willen ze vooral de jeugd enthousiast maken.“

Maar ook de trainer, de docent of de leidinggevende moet zich een duidelijke taak stellen. In de eerste plaats moeten de spelers en hun eigen mogelijkheden centraal staan, voordat de persoonlijke doelen van de coach worden nagestreefd.    

Autonomie in plaats van hiërarchie
Een teamproject – en daarmee het vaststellen van gemeenschappelijke waarden – is een van de middelen om het team voor één en hetzelfde doel te enthousiasmeren. Het is dan geen vraag meer hoe een probleem moet worden aangepakt. Het teamproject vormt daarvoor het kader en de leidraad. „Het project bevordert de vrijheid van elk individu binnen de algemene grenzen. Elke speler moet zijn prestaties optimaal kunnen ontplooien.“ Voor Bertrand Théraulaz is het belangrijk dat elke speler verantwoordelijkheid neemt. Dat is voor hem een van de drie sleutels tot perfectie. „De eerste is transparantie binnen het team, de tweede het ontwikkelen van vrijheid en verantwoordelijkheid en de derde ten slotte het optimaal benutten van de tegenstellingen tussen de spelers. Dat is alleen mogelijk als je hiërarchieën vervangt door autonome teams.“ Dat heeft een verheugend effect: het vrijmaken van onvermoede krachten in elke speler.    

De dingen bij hun naam noemen
Een teamproject bestaat uit verschillende fasen. In de praktijk wordt de eerste fase vaak niet volledig gerealiseerd. Na de eerste euforie aan het begin van het seizoen wordt er vaak van uitgegaan dat iedereen dezelfde motivatie heeft. In werkelijkheid is dat echter niet zo. Het volstaat dan om twee wedstrijden op rij te verliezen om te constateren dat de saamhorigheid puur oppervlakkig is. De spelers baseren hun beslissingen niet op dezelfde uitgangspunten en het kompas dat hen leidt en weer bij elkaar brengt, ontbreekt. Het model van de „best mogelijke omstandigheden“ van Alain Mounir (MCP©, wordt gebruikt in de Franstalige trainersopleiding) illustreert de verschillende fasen zoals die idealiter verlopen (afb. 2). 

Fig. 2: Gedetailleerde weergave van de fasen van de best mogelijke omstandigheden (MCP©)

Als je bedenkt wat er allemaal in de eerste fase moet gebeuren, wordt het duidelijk dat daar tijd in moet worden geïnvesteerd. Daarbij is het erg belangrijk dat er duidelijk en ondubbelzinnig wordt gecommuniceerd. „De trainer moet ervoor zorgen dat de dingen bij hun naam worden genoemd, want wat niet wordt gezegd, brengt vaak de grootste gevaren met zich mee.”

Bertrand Théraulaz is opleider, docent en sportleraar bij het BASPO. De J+S-vakleider voor volleybal heeft zich gespecialiseerd in de individuele verschillen in motorische ontwikkeling.

Alain Mounir is adviseur, opleider en coach. Hij is zowel ondernemer als werkzaam in de trainersopleiding van Swiss Olympic.

Zo gezegd, zo gedaan!

Hoe pak je een teamproject aan? Alain Mounir past een eenvoudige methode toe die Bertrand Théraulaz heeft getest en waarbij alle betrokkenen worden betrokken.

1. De spelers schrijven de waarden op waarvoor ze tijdens het seizoen willen strijden. Eén waarde per vel, in hoofdletters.

2. Verzamel de papiertjes en verspreid ze over de vloer.

3. Het team krijgt de volgende opdrachten (duur: 20 minuten):

  • De waarden in vier groepen indelen
  • De belangrijkste waarde van de groep bovenaan plaatsen, daarna wordt er gediscussieerd; iedereen moet meedoen

4. De gedragingen en houdingen die bij elke waarde horen, worden onder woorden gebracht. Het team kiest de drie belangrijkste uit. Voorbeelden van belangrijke houdingen:

  • Flow: zich concentreren, plezier hebben, anderen inspireren
  • Uitwisseling: communiceren, luisteren, je openstellen
  • Teamwerk: anderen respecteren, verantwoordelijkheid nemen, ondersteunen
  • Een doel nastreven: zelfvertrouwen hebben, zelfkritisch zijn, hard werken

Bibliografie Whitmore, J.: Coaching voor de praktijk, Frankfurt, Campus Verlag, 1995 Blanchard, K.: Management door empowerment, Reinbek bij Hamburg, Rowohlt Verlag, 1999

Mounier, A.: 4 intelligences ... à temps! Vevey, Ed. CDO, 2001

Théraulaz, B.: Volleybal begrijpen en onderwijzen. Federaal Bureau voor Sport Magglingen, 2003, bestelnr. 30.841.500d

Bronvermelding:

Inhoud: Jeugd+Sport, mobile 1, dec. 2004, COMMITMENTS
Auteur: Véronique Keim 

copyright:www.mobile-sport.ch 

Afbeelding:www.juropa.net